Trinidad & Santa Clara

Hola, hier zijn we weer. Het internet is hier en in heel Cuba minimaal. Dus de updates gaan moeilijk. Voordat je uberhaupt het internet kunt gebruiken, moet je een kaartje kopen bij Etectsa, een soort van provider. Die kaartjes kun je vervolgens maar op één plek kopen in een stad als Trinidad. Dat er een enorme rij voor zo’n winkel staat, vergeten we voor het gemak even. Als je dan eindelijk zo’n kaartje hebt weten te bemachtigen, moet je opzoek naar de wifispot. Meestal in de buurt van een Etecsa op een gezellig pleintje met allemaal mensen met een ipad of smartphone in de hand. En dan begint het eindeloos proberen om een connectie te krijgen. Meestal gaat dat niet. En als het dan een keer lukt, is het verstandiger alle foto’s te verwijderen. Anders duurt het nog veel langer. Maar ja, het is nu eenmaal geen Nederland.

We zitten nu in Trinidad bij de volgende Casa. Dichtbij het oude centrum waar alle restaurantjes en bezienswaardigheden zijn.

Onze reis van Viñales naar Trinidad verliep zeer voorspoedig, binnen zes uren waren we al gearriveerd bij Barbaro en Andrea. Het landschap werd onderweg steeds mooier, rondom Havanna vonden we het wat aan de saaie kant, maar hoe meer we richting het oosten reden hoe mooier het werd.

Trinidad is precies wat we er van verwacht hadden, echt een gezellig stadje. De gekleurde huisjes, de muziek klanken uit verschillende hoeken. Cuba ten top!

Toen we hier aankwamen, hebben we niet echt veel gedaan. Een beetje het dorp inlopen en geld gewisseld. Ook zo’n ding dat niet echt eenvoudig hier is, geld wisselen wil nog wel, maar pinnen is een ander verhaal. Gelukkig waren we hiervan op de hoogte en hebben we ook cash mee gebracht. De pinauomaten buiten een bank lusten nl. alleen maar Visa-cards en binnen in een bank de Mastercard, raar! En daar bij komen ook nog de lange wachtrijen, want dat doen ze hier veel!! Wachten en in een rij staan.

In de avond hebben we heerlijk gegeten langs de trappen, Casa de la musica. Heerlijk buiten met een Cubaans bandje.

De volgende dag hebben we Trinidad verder verkend. Beetje slenteren door de straatjes, wel wat vermoeiend met al die keien, kinderkoppen zijn er niets bij! En natuurlijk mensjes kijken, altijd goed. Voor s avonds hadden we een restaurant in gedachte dat hoog in de tripadvisor lijst voorkomt. En dat hebben we geweten, want er stond weer eens een rij buiten. Na een kwartierje wachten, mochten we plaatsnemen. Het zat er bomvol, maar wel erg gezellig. En tripadvisor had het weer helemaal goed. Daarna weer naar onze Casa gelopen.

Na een heerlijke nacht zijn we op onze tweede dag naar Santa Clara geweest.  Dit is de plek waar Che Guevara is bijgezet samen met zijn 46 medestrijders. De taxichauffeur kon geen Engels (en Diane komt met haar huis-tuin-en-keuken Spaans niet veel verder dan het bestellen van drinken en zeggen dat alles goed gaat) dus dat was wel weer jammer. Maar na 2 uur waren we er al. Echt zo’n communistische kolos met Che als mega standbeeld. Binnen, waar we niet mochten fotograferen, was een tentoonstelling en een grafruimte waar alle 46 strijders in een tombe waren begraven. Voor de rest zag het er mooi en schoon uit. Alles werd goed in de gaten gehouden door diverse soldaten. Toen hebben we ons in de binnenstad van Santa Clara laten droppen. Eerst nog wel langs de plek gereden waar Che en zijn mannen een belangrijke winst boekten door een trein met 400 man en veel geweren en geld te overmeesteren. De treinstellen staan daar als een soort van monument zo langs een hoofdweg. Beetje raar, dat wel. Daarna heeft de taxi ons afgezet in het centrum. Daar zijn wij gaan lunchen en rondlopen, helaas werd het steeds bewolkter en viel het er op een gegeven moment met bakken uit de lucht. Terwijl we daar lopen, komen we op een plein een super mooi theater tegen, Teatro Caridad, uit 1885 die we maar zijn binnengelopen. Slechts 2 Cuc kostte dat. Door de enthousiaste uitleg in een combi van Spaans en Engels van de theaterdame werd het nog mooier. Allemaal houten stoelen, 500 plaatsen, en prachtige wand- en plafondschilderingen, erg mooi om te zien! En dagelijks is er wel wat te doen.

Verder valt Santa Clara ons wat tegen, er wordt veel geschooid en het ziet er wat armmoedig en ongezellig uit. Rond twee uur vinden we het wel welletjes en rijden we weer terug naar Trinidad.

Na een kleine siësta hebben we weer lekker gegeten in het oude centrum, waar genoeg restaurantjes zijn om zo te gaan zitten.

Ons laatste dag hebben we heerlijk relaxt doorgebracht door nog wat te lopen in het gezellige stadje. We besloten te lunchen waar we twee dagen eerder stonden te wachten in de rij om te dineren. We waren wat aan de vroege kant, dus konden een mooi tafeltje uitzoeken. Geen idee waar alle mensen vandaan kwamen, maar binnen 15 minuten zat de tent al weer bomvol! De rest van de middag hebben we doorgebracht op het dakterras van onze Casa, dat een mooi uitzicht gaf over de stad.

Morgen gaan we met de taxi naar onze een-na-laatste casa aan zee, Playa Larga. Maar eerst maken we nog een stop in de stad Cienfuegos.

Liefs, Klaas & Diane

Viñales

Afgelopen zondag zijn we met de bus aangekomen hier in Viñales. Het was een prima ritje van zo’n twee uurtjes.

Bij de bushalte stonden diverse Casa eigenaren te wachten op nieuwe logees. Aangezien onze Casa al was geboekt, gingen wij opzoek naar een taxi. Uiteindelijk werden we twee blokken verderop afgezet bij onze Casa, ook deze voldoet weer aan onze wensen. Lekker dichtbij het centrum, waar je zo heen kunt lopen. En een erg mooi uitzicht, een van de redenen dat we deze Casa geboekt hebben.

Viñales bestaat uit super veel Casa’s, bijna ieder huisje is er wel een. Ook zijn er veel restaurantjes. Diane heeft in Nederland al goede paladares (huiskamer restaurants) opgeschreven. En tot nu toe kloppen de reviews ook, erg lekker eten.

Diezelfde middag zijn we met de taxi naar Balcon de Valle geweest van waar we een mooi uitzicht hadden over de beroemde mogotes en de Valle de Viñales.

Daarna gingen we naar een beschilderde rotswand, de Mural de la Prehistoria. De schildering moet herinneren aan de ver in het verleden terugreikende ontwikkeling van het landschap, de natuur en de geschiedenis van de bewoners van deze streek.

Vervolgens zijn we terug gewandeld naar onze Casa, zo’n vier kilometer.  Erg mooi om zo door het bijzondere landschap te lopen.

Op onze tweede dag in Viñales zijn we naar een tabaksplantage gelopen. Hier werden o.a. de bladeren gedroogd. Verder hebben we er relaxdagje van gemaakt, het blijft tenslotte wel vakantie.

Vandaag zijn we nog naar een paradijs strandje geweest, Cayo Jutias, zo’n 60 kilometer verderop. Helaas waaide het er behoorlijk, dus echt lang zijn we niet gebleven. Gelukkig konden we dat zelf bepalen, want we waren er met een taxi.

We lieten ons afzetten bij het restaurant waar we s avonds graag wilde eten, omdat het een gewild plekje is, leek het ons slim om te reserveren, maar helaas dat was niet mogelijk. Toen we door het dorpje liepen later op de middag, werden we aangesproken door de ober van het restaurant. Hij kon toch een tafel voor ons reserveren.

Vanavond zijn we dus bij El Olivio gaan eten, bij aankomst stond een behoorlijke rij te wachten voor de ingang. Wij toch maar naar binnen en vragen, en jawel hoor ons tafeltje stond al op ons te wachten! Wederom heerlijk gegeten hier!!

Morgen staat er een lange reis op ons te wachten, dan gaan we nl. naar Trinidad, zo’n 6 a 7 uur met de taxi.

Liefs, Klaas & Diane

Soroa

Inmiddels zitten we nu in Soroa. Vanuit Nederland hadden we al geprobeerd bustickets te boeken voor onze reis van Havanna naar Soroa, maar helaas bleek die busrit al vol te zitten. Aan onze casa-dame in Havanna, Kenia, toen om advies gevraagd hoe we het beste konden reizen. Ze gaf aan dat we wel konden samen reizen met twee Amerikaanse meiden die ook die kant op moesten, helemaal goed natuurlijk!

Na anderhalf uur rijden waren we er al. We logeren in een Casa aan de rand van het dorp. Na een beetje opfrissen vroeen we de eigenaar welke kant we op moesten voor de waterval. Hij gaf aan ons wel daar naartoe de willen brengen, het bleek nog best een eindje te zijn. Erg aardig dus van hem.

Voordat we naar de waterval gingen, liepen we eerst richting een uitkijkpunt. De wandeling door het oerwoud was mooi, maar ook pittig. Het weggetje was al te vergaan om nog naar boven te komen. Klaas heeft het laatste stukje nog bewandeld en wat foto’s genomen.

image

Inmiddels was het tijd om een hapje te eten met onze eerste mojito (meteen de lekkerste tot nu toe). Meteen weer wat energie opgedaan voor onze volgende wandeling, naar El Salto. Door de regen van de afgelopen dagen was het hier en daar wat slippery, dus ook hier Klaas de laatste paar meters alleen op pad gestuurd. Natuurlijk hebben we wel nog wat foto’s, want het blijft een mooi gezicht, zo’n waterval van 20 meter.

image

Omdat we nog wat tijd over hadden, zijn we nog bij een orchideeën tuin gaan kijken. Deze was aan de overkant. Daarna werden we weer door Julio, de Casa meneer, opgehaald waarna we bij de Casa zelf hebben gedinneerd.

image

De volgende dag heeft hij ons naar de bus gebracht in Laz Terrazas, een dorpje verder, om van daaruit naar Vinales te reizen. De tickets hadden we al dus dat ging makkelijk.

Havana

Hoewel we geen idee hebben wanneer we dit berichtje kunnen uploaden, toch maar onze avonturen delen. Internet doen ze hier nog met een telefoonkabel en zo.

Inmiddels zijn we twee dagen in Havanna, en heel wat mm (lees liters) regen verder. In Nederland kennen we fikse regenbuien de hele dag door, maar ook hier zijn die niet onbekend. Gisteren was het vooral motregen, en vandaag hadden we stille hoop dat het na de tropische regenbui van vanochtend een mooie dag zou worden met veel zon… Maar helaas….

Na een prima vlucht en enige vertraging kwamen we aan in Havanna. Het was even spannend of onze bagage ook mee was gekomen, want het duurde behoorlijk lang voordat onze tas tevoorschijn kwam op de band, maar hij was er gelukkig toch! Bij de uitgang stond onze taxi al klaar. Allemaal prima maar dat gelijk bij het wegrijden alle ramen open moesten vanwege de co2 in de auto. Was al gelijk een leuk idee van hoe en wat. Na een halfuur kwamen we aan in onze eerste Casa en zijn toen meteen ons bed ingedoken waar we heerlijk in slaap zijn gevallen.

De volgende dag hebbn we, na een heerlijk ontbijt en ondanks de regen, veel gezien en gelopen. En vooral de stad verkend. We slapen in een Casa in oud Havanna. Prima locatie en zeer gastvrije mensen.  Vooral erg handig om lopend dingen te bekijken. Want vanuit de Casa is het allemaal erg dicht bij en lopend makkelijk te doen. Havana stad is eigenlijk 1 grote reuine van slecht onderhouden gebouwen en straten. Sommige zien er gerestaureerd en mooi uit maar de meeste hebben toch iets van…misschien een verfje ofzoiets zou toch wel mooi zijn.

Het lijkt soms echt of de tijd stil heeft gestaan met al die oude auto’s, geeft meteen een bijzonder sfeertje. Een Al Capone auto zie je in alle maten en kleuren. En ook paard en wagen kom je hier geregeld tegen.

image

Vandaag zijn met een pontje naar de overkant gegaan om het grote fort te bezoeken. Onderweg werden we al aangesproken door een Cubaan die naar zijn werk ging, naar het fort zo bleek later. Vanaf de andere kant had je een mooi een uitzicht over oud Havanna.  Na er flink rondgewandeld te hebben gingen we met de bus via een tunnel weer terug. Inmiddels begon het weer flink te plensen. En dat hield maar niet op. Toen hebben toch maar een fietstaxi genomen die ons in de regen naar onze Casa bracht. Helaas wel opgelicht maar ja, dat was niet anders. We waren in elk geval weer thuis. Onze huisbazin was zo vriendelijk om ons avondeten speciaal voor ons te bereiden. Want om in deze regen nog op pad te gaan leek ons niet echt gezellig. En het eten was lekker en prima.

Morgen reizen we verder richting Soroa.

Liefs, Klaas & Diane

El Nido

We zitten nu al een paar dagen in Corong Corong, vlakbij El Nido, in het noorden van Palawan. Vanuit Taytay zijn we met een lokale bus naar El Nido gereden. Hoewel we een beetje rare berichten hadden gelezen over het lokale vervoer hier, ging alles heel soepel en relaxed. We werden netjes opgehaald met een tricycle en naar de ‘bushalte’ gebracht. De hoteleigenaar had ons al beloofd dat wanneer de tricycle niet zou komen de bus ons zou oppikken bij het hotel, super lief natuurlijk! Ons verblijf in Taytay was kort, maar wel erg fijn. Het personeel was heel aardig en behulpzaam. Echt een super plek!

De wegen naar El Nido zijn wel een stuk slechter maar zolang het niet regent gaat alles goed. Onderweg is er genoeg te zien, rijstvelden, veel groen met af en toe een huisje, spelende kinderen en mooie baaien.

Na anderhalf rijden kwamen we aan in Corong Corong, de bus heeft ons netjes voor de deur afgezet, dat is nog eens service hè?!

Ons huisje ligt aan het strand. Wel een beetje jammer is dat er veel schelpjes liggen, zodat je even snel de zee in gaat. Maar dat is niet erg. Ook dat de zon niet de hele dagen schijnt, is niet zo’n ramp want anders is het niet uit te houden. Nu is het rond de 27 graden. ‘s Avonds koelt het wel wat af, heerlijk zo’n zeebriesje.

We doen niet al te veel, lekker relaxen dus! Beetje rondlopen, lekker uit eten, boekje lezen, dat soort dingen.

Gisteren hebben we een dagtour gemaakt en zijn we gaan Islandhoppen naar 5 eilanden hier in de buurt. We zouden eigenlijk eergisteren zijn gegaan maar er was een verkeerde boeking gemaakt, nl. een groepstour maar wilde graag een privėtour. Voor ons niet zo erg want het was een beetje te ruw weer die dag. Dus gisteren maar op pad. Met een privé boot voor ons tweeën. Als eerste gelijk snorkelen op een fantastisch plekje in super helder water. Met allemaal mooie visjes en perfecte kleuren. Adembenemend! Met hulp van de crew van de boot liep alles op rolletjes. We hadden 3 personeelsleden aan boord.

op de boot

Daarna gingen we naar Snake eiland. Dit is een soort van zandvebinding tussen twee eilandjes in de vorm van een slang. Heel mooi om overheen te lopen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Toen was het tijd om te lunchen, daarvoor gingen we naar een ander eiland. Onze crew verzorgde binnen korte tijd voor allemaal erg lekker eten! Een dikke vis met rijst, sausjes, vleesstukjes en fruit. Allemaal super verzorgd!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Onze volgende stop was bij een cave en daarna mochten we het water weer in om te snorkelen, hier was wat meer stroming. Ook deze plek was erg mooi.

Als laatste naar een onbewoond eiland, dit leek de tv-set van Wie is de mol? wel. Op het moment dat we daar aankwamen was er helemaal niemand!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Inmiddels was het al half 4, dus tijd om terug te gaan. Het was weer een erg mooie relaxte dag, veel fijner zo’n privé tour!

‘s Avonds hebben we hier bij de buren lekker gegeten. De tent zat goed vol, een prima teken dus.

Vandaag zijn we naar Las Cabanas strand gewandeld, ook een erg mooi strand! Verder hebben we een boekje gelezen, kortom lekker gerelaxed. Morgen gaan we opnieuw naar dat strand, nog even zwemmen in de zee.

Corong Corong staat trouwens bekend om haar mooie zonsondergangen. Dat kunnen we na vanavond alleen maar beamen, beoordeel zelf maar…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Liefs, Klaas & Diane

Taytay

Vandaag zijn we dan echt aangekomen op Palawan. Vanochtendvroeg een taxi gepakt naar het vliegveld van Manilla. Daar even wat gedronken en ontbeten. Toen het vliegtuig in en daar relaxed gezeten en dommelen. Na anderhalf uur aangekomen op Palawan, Puerto Princesa. Daar stond onze taximeneer met bord te wachten bij de uitgang met als vermelding Klaas Brouns, ook goed hoor.

Klaas Brouns

En toen in een luxe auto op naar Taytay. De wegen zijn helemaal goed tot hier. Maar ten eerste zijn het allemaal bochten, bergje op en bergje af. De tricycles zijn hier echt heel veel aanwezig, die dingen rijden niet harder dan 40 km. Dus dan is het extra opletten als chauffeur.

Onze rit duurde zo’n drieëneenhalf uur, maar tot nu toe meer dan de moeite waard! We zijn eindelijk in Taytay. We hebben een mooi huisje dat uitkijkt over de baai.

het uitzicht

Ons huisje Helemaal links boven in het gele huisje zitten wij.

We zouden hier drie nachtjes blijven, maar door het nieuwe schema is dat er helaas maar eentje, dus genieten gewoon een beetje extra. Ons verblijf op een onbewoond eiland blijft nog op ons to-do-lijstje staan voor een volgende keer.

Nu zitten we aan tafel en hebben net ons diner besteld. De sterrenhemel is hier trouwens super, we zijn maar gestopt met sterretjes tellen.

Morgen gaan we hier nog een beetje rondlopen en kijken. We zijn vanmiddag al even ‘t dorpje ingeweest en hebben het fort van Santa Isabel bezocht. Daar hadden we een mooi uitzicht over de baai.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Morgenmiddag staat er nog een ritje naar El Nido gepland, daar verblijven we 5 nachtjes aan het strand, heerlijk relaxen dus!

Liefs, Klaas & Diane

Bohol, Cebu & Manilla

Bohol, Cebu ėn Manilla horen we jullie denken, uhmja. Ons schema verloopt iets anders dan gepland… Afgelopen zaterdag zouden we met de ferry van 14 uur naar Cebu gaan. Toen de taxi ons kwam ophalen hoorde we van hem al dat alle ferries waren geannuleerd vanwege een tropische storm in de buurt van Cebu City. Waar wij overigens geen last van hebben gehad. Maar goed, geen ferry dus. We hebben toen maar een hotel gezocht in Tagbilaran, dichtbij de haven. Dezelfde dag hebben we onze tickets om laten boeken voor de eerste van de volgende ochtend om 7 uur. Dit kostte behoorlijk wat tijd, de rij was niet eens extreem lang maar het duurde wel een eeuwigheid!

Via Tripadvisor zagen we dat er een heel goed restaurant in de buurt van ons hotel zat, daar zijn we dus maar naar toe gegaan en hebben super lekker gegeten.

Gisterochtend zaten we om 6 uur al in de tricycle (een brommertje met zijspan) op weg naar de haven. Er stond alweer een lange rij om in te checken, ook deze keer hadden ze alle tijd. In eerste instantie leek onze ferry om 7 uur te vertrekken, maar al gauw werd het tijdstip 8.30 uur en vertrokken we uiteindelijk om 10.30 uur… Flink balen, want onze vlucht zou om 13.35 uur vertrekken…

Om 13.32 uur kwamen we aan op de luchthaven, onze vlucht hebben we dus gemist. We zijn toen maar naar de ticketbalie gegaan om te informeren naar de mogelijkheden. Een rechtstreekse vlucht was de komende dagen niet mogelijk en de eerste vlucht via Manilla zou de 21e zijn.

We hebben ons toen naar een hotel laten brengen dichtbij de luchthaven, zodat we daar in alle rust konden bedenken wat we gingen doen. Gelukkig was onze prive reisgids beschikbaar en vond ze met haar tablet een vlucht van Manilla naar Palawan voor de 20e, toch mooi een dag eerder. Die hebben we maar geboekt en hielden even onze ogen dicht voor de totaal prijs. Nu nog een vlucht van Cebu naar Manilla boeken. Opzich zou dat niet moeilijk moeten zijn, ware het niet dat er een festival was in Cebu dit weekend. Veel vluchten waren dus al vol, voor 19 januari waren er helemaal geen vluchten meer. Om 18 uur zijn we opnieuw naar de luchthaven gegaan, misschien dat zij nog een optie voor ons hadden. En jawel, ze hadden nog een vlucht om 20.15 uur!! We moesten alleen nog even onze bagage bij ons hotel ophalen en uitchecken bij het hotel terwijl we er niet eens hebben geslapen. Het was even wat heen en weer gevlieg, maar we hebben het gehaald! Om 22 uur zijn we geland in Manilla en daar hebben we vandaag doorgebracht. Net zijn we in een enorm winkelcentrum geweest waar je wel kunt verdwalen en dagen kunt vertoeven om alles gezien te hebben.

Morgenvroeg om 10.00 uur vliegen we hopelijk dan echt naar Palawan. We vliegen met Cebu Pacific LP

Liefs, Klaas & Diane

Bohol

Wij zitten nu op Panglao, een schiereiland aan de zuidkust van Bohol. Noodgedwongen moesten we omboeken door een tropische storm van twee week geleden. Maar tot nu toe is dat geen straf. We zijn vanaf Hong Kong eerst naar Cebu gevlogen en daar viel een warme deken op ons neer. Vanaf daar hebben we een ferry gepakt naar Tagbilaran. We werden opgehaald door een taxi die netjes onze namen op een bordje had gezet. Hij bracht ons naar de plek waar we nu zitten. Zo’n paradijs huisje met alles erop en eraan. De eerste dag hebben we het dorpje wat verkend met een wandeling en een duik in het zwembad.

Vandaag hebben we een prive tour gemaakt. Er waren allerlei aanbieders van complete tours, maar daar zaten ons te veel toeristische attracties bij dus hebben we zelf een programma opgesteld.

Onze tour begon bij de Tarsiers, de ienieminie aapjes (hoewel het eigenlijk geen aapjes zijn). Hij heeft kenmerken van vijf verschillende soorten dieren: de ogen van een uil, het gezicht van een aap, oren van een vleermuis, lichaam van een kat en de staart van een rat. Hij is ongeveer 14cm klein en heeft een staart van 2 tot 3 meter! Hij leeft alleen op dit eiland, dus erg bijzonder om te zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

We vervolgde onze reis naar de ‘Chocolade Heuvels’ ofwel the Chocolate Hills. Het zijn bijzondere kegelvormige heuvels uit kalksteen. Ze lijken uit het niets op te rijzen en zijn bijna allemaal erg symmetrisch. Het kalksteen waaruit de heuvels bestaan, is met gras bedekt. Dat gras wordt in het droge seizoen bruin. En dan lijken ze een beetje op chocolade, vandaar de naam. Er zijn meer dan 1200 Chocolate Hills en ze liggen geconcentreerd op een oppervlakte van ongeveer 50km². De meeste heuvels zijn zo’n 30 tot 50 meter hoog. De hoogste is 120 meter. De Chocolate Hills zijn het resultaat van verwering van het kalksteen en erosie. Een verrassend ‘smakelijk’ natuurverschijnsel 😉

Chocolate Hills

Op Bohol is het bij de eiland tour gebruikelijk om een tourtje te maken op een floating restaurant, ons was dat net iets te fout. Iets met eten op een boot en dansende/zingende obers. Dus hebben we voor ons tweetjes een pumpboot gehuurd waarmee we een tochtje hebben gemaakt op de Loboc rivier. Deze voer ons door de stille rivier naar de Tontonan Falls. Door de tropische storm van twee weken geleden is er veel bebosssing verdwenen, bizar om te zien hoe sterk water kan zijn.

Tontonan Falls

Onze laatste stop was bij een lokaal restaurantje in Corella. Lekker gegeten met een Bako juice, een soort kokosnoot maar dan lekkerder. Verder hebben we kennisgemaakt met de nationale topsport, nl. Karaoke! Joseph, onze gids/chauffeur ging bij zijn familie eten. Toen hij terug kwam wilde hij graag nog even een liedje zingen, vindt hij erg ontspannend werken zo vertelde hij. Nou vooruit maar dan…

Morgen vertrekken we naar Cebu, de ferry tickets hebben we inmiddels al gekocht. Zondag vliegen we dan vanuit Cebu naar het tropische paradijs Palawan. Geen idee hoe het internet daar is, aangezien de stroom regelmatig uitvalt en er op gezetten tijden helemaal geen stroom is. We’ll see.

Liefs, Klaas & Diane

Hong Kong City

Hier zijn we dan. Aan de andere kant van de wereld. Na een rustige vliegreis zonder rare dingen, zijn we nu al een paar dagen in Hong Kong. We hebben een mooie Airbnb midden in het centrum. Dus we kunnen zo naar buiten en zitten dan gelijk in de gezellige drukte. En heel veel winkeltjes. Gelukkig ook voor de shoppers, Giorgio Armani, Louis Vuitton en Chanel zijn ruimschoots vertegenwoordigd. En ook handig, we hebben er niets gekocht… De prijzen hielden ons absoluut niet tegen… er zat gewoon niets bij. Diane heeft ook een Esprit Outlet gevonden, maar ook daar niets gekocht.

De eerste dag was het hier heerlijk weer met het zonnetje erbij, helaas heeft het de afgelopen twee dagen bijna continu geregend. Toch houdt het ons niet tegen om de stad met haar wolkenkrabbers te verkennen.

Gisteravond naar de beroemde lichtshow geweest, Symphony of Lights. Vanaf 18 gebouwen schijnen fel gekleurde lichten en lasers en tegelijkertijd op de maat van de muziek. De lichtshow viel wat tegen, maar het uitzicht op de skyline van Hongkong was erg mooi met allemaal gekleurde gebouwen.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag hebben we in de tram naar gezeten naar the Peak. Heel leuk, maar helaas geen uitzicht. Er hingen dikke wolken boven Hong Kong. Een geluk was dat er nu geen wacht rij was, we hadden al gelezen dat 2 uur wachten niet ongebruikelijk zou zijn.

Voor de rest lopen we veel en zitten we veel in de metro. Handig voor de snelle ritjes door z’n stad. Vanavond gaan we weer de stad in om lekker te eten, hebben we de afgelopen dagen ook al gedaan. De Chinese restaurants zijn erg goed. Het leuke is dat je een paar verschillende gerechtjes (Dim Sum) besteld en dan overal van kunt proeven, met of zonder stokjes. De (goede) restaurants zitten hier trouwens binnen no-time vol, wachten in de rij hoort hier er gewoon bij. Dus dat hebben we al afgestreept van ons lijstje. Het mensen kijken alleen al is een hele attractie.

Morgenvroeg gaan we naar de luchthaven om naar Cebu te vliegen, vervolgens willen we met de ferry naar  Bohol. Daar hebben we bij het strand wat geregeld. Hopelijk hebben we daar ook internet en kunnen we snel weer wat op site zetten.

Liefs, Klaas & Diane

Hol Chan Marine Reserve

We zitten nu nog steeds op het eiland en genieten na van onze snorkeltour tussen de vissen en haaien. Gisteren hebben we hier bij de split (zie verhaaltje van gisteren) lekker kunnen oefenen met een gekochte snorkel. Om even te kijken of het wel ging. Maar voor ons beide was het geen probleem. Dus toen we weer in ons hotel waren hebben we gelijk voor de volgende dag een dagtrip geboekt. Nou ja, een hele dag was het niet, maar voor ons lang genoeg.

Dus vanmorgen om half 11 op de boot gestapt, samen met nog 4 anderen. Als eerste gingen we gelijk naar de mooiste plek, vlakbij de overgang van rif naar oceaan. Wij in het water (helaas zonder camera, eerst even proberen of het allemaal wel lukte) en we zaten gelijk tussen de mooie fel blauwe vissen en koraal. Ook zat er een dikke grote schildpad van zo’n 70 cm. Het rare is dat al die beesten geen enkele angst hebben. Ze vliegen niet gelijk weg als ze mensen zien. Nee hoor. Je zou ze zo kunnen aanraken. Heel bijzonder en apart. De schildpad bleef in de buurt, een beetje rondkijken of er nog wat te eten was. Hier bleven we een half uurtje of zoiets. Daarna gingen we naar een ander koraal. Er zaten diverse roggen met en zonder pijlstaart. Daar weer in het water, maar nu met camera.

image

image

Eenmaal weer op de boot kregen we wat te eten, om daarna naar de verpleegsterhaaien te gaan. Deze haaien zouden ongevaarlijk zijn, maar iedereen bleef toch maar in ‘t bootje.

image

Tenslotte maakten we nog een tripje bijna het eiland rond, zodat we om 3 uur weer bij ons hotel werden afgezet. En nu genieten we even na. Kortom, een fantastische trip en een aanrader voor iedereen.
Straks een diner bij een lekker restaurant en dan de trip van morgen bekijken. Eerst met de boot en dan naar ons laatste hotel in Belize City.

Liefs, Klaas & Diane

Placencia & Caye Caulker

Na een unieke vlucht zijn we gisteren aan beland op één van de cayes die Belize rijk is, nl. Caye Caulker. Een prachtig eiland omringd door een aquablauwe zee.

Onze dagen in Placencia hebben we heerlijk doorgebracht op het strand met een boekje afgewisseld met een verfrissende duik in de zee en een wandeling door het gezellige dorpje.

Gisteren werden we opgehaald door de taxi om ons te laten brengen naar de luchthaven. Nou ja, luchthaven… Meer een stukje autoweg met een bushalte plaats… De gate leek meer op een huiskamer, waar we dan ook gezellig zaten te wachten, samen met de piloot en wat mede passagiers tot we in moesten stappen.

image

image

Geen controles ofzo hoor. Daar doen ze niet aan. Gewoon, zoals je bij de bus doet, instappen, gordels om, deuren dicht, en gaan. Mooi hoor. In totaal zaten we met 12 mensen plus piloot in het vliegtuigje, meer mensen kunnen er ook niet in. Wij achterin met aan beide kanten raampjes en naar voren uitzicht op de piloot, jaja het bestaat nog dat je in de cockpit mag kijken!

image

In de lucht zaten we niet hoger dan een paar honderd meter, zodat je mooi naar beneden kon kijken. Prachtig gezicht was het. Het zwabberde afentoe wel een beetje maar dat was niet erg, het was genieten. Na 25 minuten waren we al in Belize City, daar moesten we eruit om naar de watertaxi te gaan. Even in een taxi. Bij die halte even een uurtje wachten en toen weer op de boot naar Caye Caulker. En nu zitten we weer in ons hotelletje. Het was maar een klein stukje lopen vanaf de watertaxi, het eiland is in totaal 7 km lang dus je kunt hier prima overal met te voet naartoe. Voor de luie mensen zijn er fietsen te huur of van die golfkarretjes.

Vanochtend zijn we naar de split gelopen, een scheiding die is ontstaan na een orkaan. Je kunt er heerlijk zwemmen en dat hebben we ook gedaan. Straks weer even terug, even kijken en onze snorkel uitproberen.

image

Liefs, Klaas & Diane

Tikal, San Ignacio & Placencia

Hier zijn we weer. Na een lange busreis nu vanuit het prachtige Placencia.

Eerst maar even de tour naar Tikal, die we gisteren hebben gemaakt. Diane had dit al vanuit Nederland geregeld. Dus stonden we om 3.30u (rare tijden doen ze hier hoor) voor het hotel te wachten op het tour meisje. En die stond er om bovengenoemde tijd ook. Helaas was Roxy, die we geregeld hadden geblesseerd en had ze haar collega meegenomen. Nog altijd een prima gids, maar we hadden goede verhalen gelezen over Roxy (ze was nl. archeoloog).

Na een rit door de nacht kwamen we aan in Tikal, waar we in het donker door de jungle liepen naar de tempels. Het was wel een nogal lange wandeling met veel stronken en stenen. Maar na een poos kwamen we bij de eerste nog niet zo’n imposante tempel. Hier bleven we even uitrusten om te zien hoe zo’n tempel uit het duister tevoorschijn komt als de zon opkomt. Beetje spooky door de mist, maar wel heel mooi en vooral stilte met alleen maar dierengeluiden. Nadat we weer een eind gelopen hadden kwamen we bij de grotere tempels, met hoogtes van 79 meter

TikalHet lijken allemaal de decors van Indianen Jones of Jurassic Park, sterker nog  Star Wars 4 is hier opgenomen. En de geluiden van de dinosauriërs zijn afkomstig van de howler apen die daar leven. Deze maakte een teringherrie en hoor je uit grote verte. We hebben ze zelfs gespot en ook de andere apensoort die daar leeft, de spidermonkey.

De tempels zien er fantastisch uit en de een is nog indrukwekkender dan de andere. Samen met de uitleg van onze gids Jolanda kreeg je toch een mooi beeld van die tijd (rond de 9e eeuw). Ook al die dierengeluiden maken het helemaal compleet.

Woody Woodpacker zijn we ook nog tegengekomen, die zat ergens te tikken. Onze gids was helemaal enthousiast, want blijkbaar was het een zeldzame variant

woodyNa ongeveer 10 kilometer te hebben gelopen gingen we weer terug naar ons hotel. Even opfrissen en ontbijten, het was tenslotte pas 11.00u.

Omdat ons taxi-advontuur van de vorige dag niet zo’n succes was hadden we nu een ander plan van aanpak… Het hotel had een tuktuk voor ons geregeld die ons zou afzetten bij de t-splitsing. Om vervolgens te wachten (soort van liften) totdat er een wit minibusje voorbij kwam. Na slechts 5 minuten kwam er al een bus aan met als bestemming de grens van Guatemala. Door te zwaaien gaf je aan dat je graag mee wilde. We vonden het busje nogal vol en hadden zoiets van, we wachten wel op de volgende, maar volgens de chauffeur konden we er prima bij. Er gingen tenslotte twee mensen uit… Daar zaten we dan, waar er in Nederland maximaal 12 in kunnen, zaten we nu met 22 man (waarvan 3 baby’s) in de bus. Lekker knus bij elkDianeij de grens werden we ongeveer 500 meter daarvoor uit het busje gezet, om de rest over een brug naar de douanepost te lopen. Ook daar weer geen enkel probleem en ook bij de Belize grens liepen we gewoon door. Wel hebben we nog een stempeltje opgehaald. En zo stonden we weer aan de andere kant, om in een taxi naar ons bekende hotel gebracht te worden voor nog 1 overnachting. Bing, de hoteleigenaar, stond ons alweer op te wachten. Hij vond het blijkbaar erg leuk om Klaas bij z’n naam te blijven noemen. Het was iedere keer ‘goodmorning Klaas’ ‘how are you doing Klaas’… Al met al koste de terugreis niet meer dan 12€ p.p. (i.p.v. 50$ p.p. op de heenweg).

In de avond zijn we natuurlijk nog even San Ignacio ingelopen om lekker te dineren. Allemaal lekker hoor.

De volgende dag gingen we naar Placencia, in het zuiden aan zee. Nu met de lokale bussen, want dat bleek toch gewoon goed te werken. De taxi’s voor lange afstanden zijn hier nl. belachelijk duur. Nu betaalden we $20 samen i.p.v. $250 met de taxi, makkelijk verdiend dus. Het was wel een lange reis met overstappen en wachten op de volgende aansluiting maar om 4 uur waren we in Placencia. Een tripje van 7 uur, maar het was geen enkel probleem en lekker relaxed.

Nu zitten we hier in ons hotel op het strand, 10 meter van de zee en liggen onder een palmboom met een boekje. TOP!!!!! Ze hebben hier trouwens wel de snelbruiner aangezet, we zijn nl. al flink gekleurd na één dagje strand.

IMG_20140206_181956

Liefs, Klaas & Diane

Xunantunich, Barton Creek Cave & Guatemala

Na een paar dagen San Ignacio zijn we weer wat stempels rijker in onze paspoorten en zitten we nu in El Remate, Guatemala.

Afgelopen dagen hebben we niet stil gezeten. Zo zijn we zaterdag met de lokale bus naar Xunantunich geweest, erg mooie omgeving met enkele Maya tempels. Eerst moesten we met een handpondje naar de overkant gebracht worden en vervolgens nog zo’n anderhalve kilometer lopen. De man van de veerpond vertelde ons dat we vooral op het pad moesten blijven. Er zouden nl. (giftige) slangen zitten. Gelukkig lagen ze lekker te slapen toen wij daar waren 😉

image

Het was daar erg stil en ook vrij rustig met toeristen, pas nadat wij gingen kwamen de busjes eraan. Klaas is naar de top geklommen van El Castillo, de 40 meter hoge tempel. Van daaruit keek je over de bomen heen en zag je ver over de toppen van het oerwoud.

image

Toen we terug kwamen hebben we ons getrakteerd op een lekkere lunch. Ze houden hier trouwens van grote porties. Eten smaakt tot nu toe allemaal erg lekker. ‘s Middags hielden we een siësta. Dit iseen verplicht ding in verband met de temperaturen.

Gisterochtend werden we opgehaald door Olando voor een kanotocht door de grotten, de Barton Creek Cave. Voordat we bij de grotten aankwamen moesten we eerst met onze 4-wheeldrive door een riviertje rijden. De grotten waren heel bijzonder om zo doorheen te varen. Vooral de enorme stilte is heel apart. En natuurlijk de stalactieten en stalagmieten zien er heel mooi uit. Net kunstwerken. Ook de ontzettend hoge en grote ruimtes in zo’n grot zijn heel erg mooi. En toen we de lamp uitdeden om de ogen aan de donkerte te laten wennen, zagen we…….. helemaal NIX.

image

Olando had gezorgd voor een vroege lunch, tortilla’s met kip en wat groente, erg lekker! ‘s Middags was het wederom tijd voor een siësta ☺

Vanochtend hebben we ons gewaagd aan de gevaarlijke oversteek van Belize naar Guatemala. En wat voor oversteek. Aan de ene kant van de grens een heel gevaarlijke uitziende vrouw die zonder te vragen een stempel in onze paspoorten drukte. En aan de andere kant, 20 meter verder, een nog gevaarlijker man die ook zomaar wat stempels maakte in onze mooie paspoorten. NOT dus. Voor een echt goede weergave komen we toch niet verder dan……paspoorten laten zien en stempels erin laten zettendoor vriendelijke douaniers. Raar toch hoe je vanuit een Europese kijk, dingen in je gedachten hebt. Daarna een taxi genomen naar El Renate, een hotel dichtbij Tikal, het doel van deze trip. De taxichauffeur gaf aan dat deze trip 50 dollar ging kosten, een prima prijs dachten we… Bij aankomst vroeg hij ineens het dubbele. Hij bedoelde nl. 50$ per persoon… bleek dus veel te duur te zijn maar ja, weet alles maar… Na een taxirit van twee uren kwamen we aan in El Remare.

Nu zitten we in een paradijs hotel aan de rand van het meer. Het is hier heel rustig met veel dieregeluiden en een beetje rare hoteleigenaar. Maar daar hebben we geen last van hoor, we zitten tenslotte maar 1 nacht hier. We hebben net een boottochtje achter de rug, die over het meer door riviertjes ging. Vooral wij, als echte vogel kenners, zagen de raarste vogels. De namen zijn ons even ontvlogen, maar zij schenen erg de moeite waard te zijn, zo verzekerde ons de Amerikaanse reisleider. Een gezellige praatgraage man.

image

Zo meteen gaan we even een hapje eten hier in het hotel, want we moeten morgenvroeg extreem vroeg opstaan voor de excursie naar Tikal. Om half vier, jaaaa, om half vier worden we opgehaald. Vakantie noemen ze dat…

Liefs, Klaas & Diane

San Ignacio

Daar zijn we dan, aan de andere kant van de wereld. Gisteren zijn we aangekomen in Belize na een vlucht van 3 uren vanuit het koude witte Atlanta. Echt veel sneeuw lag er niet, maar de stad was volledig van slag. Blijkbaar had de sneeuw hen nogal overvallen in combinatie met de vrieskou. Verschillende wegen waren afgesloten en op dinsdag waren er diverse vluchten geannuleerd. We hebben daar gelukkig niets van gemerkt.

Na aankomst in Belize City werden we met een bordje verwelkomd door onze taxi chauffeur. Hij bracht ons naar San Ignacio, het westen van Belize. De rit duurde zo’n 2 uren. Onderweg zagen we veel groen, groen en groen. Afgewisseld met wat bordjes ‘for sale’. In the middle of nowhere kon je stukken grond kopen.

Rond kwart voor drie in de middag kwamen we aan in ons hotel River Park Inn. De eigenaar Bing stond ons al op te wachten. Een prima hotelkamer middenin een mooi parkje. We worden hier omringd door allemaal vogelgeluiden, zo werden we vanochtend ook gewekt.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag hebben we het dorpje verder verkend. Net wat bananen gekocht op de markt voor zo’n 25 cent. Nu zitten we op ons balkonnetje uit de zon. Heerlijk vertoeven zo met al die gezellige geluiden.

Morgen gaan we waarschijnlijk naar Xunantunich, een archeologische vindplaats. Straks nog even kijken welke bus we daarvoor moeten hebben. Het ‘busstation’ ligt hier 10 minuten vandaan, dus dat moet goed komen.

Nu eerst hier verder genieten van de omgeving.

Liefs, Klaas & Diane

Saigon II

Hier ons laatste berichtje vanuit Vietnam. We zijn nu op de luchthaven van Saigon en over twee uurtjes vliegen we naar Kuala Lumpur. Nu nog even de laatste Dongetjes uitgeven, die Dongetjes gaan veel sneller op dan in de stad.

Gisteren hebben we niet al te veel gedaan, nog wat gewandeld door het drukke Saigon en lekker gegeten. Ons hotel was lekker luxe met een jaccuzi.

Straks stappen we in, op weg naar Kuala Lumpur, waar we even kunnen eten en shoppen. En dan om 00:00 uur vliegen we terug naar Amsterdam.

Liefs, Klaas & Diane

Phu Quoc III

Hallo kou-kleumers, hier Vietnam speaking.
Gisteren hebben we een tourtje gemaakt met een prive-busje met chauffeur. Nu gingen we naar het noorden van het eiland. Het eiland is trouwens niet zo groot zo’n 60 bij 25 kilometer, maar de ‘wegen’ bestaan hoofdzakelijk uit verharde zandpaden met opeens weer een vierbaans autoweg. Dus dat schiet niet erg op. Maar wel mooi om zo door de binnenlanden te rijden met weinig tot geen mensen.

We zijn even gestopt om het oerwoud in te lopen, heel erg mooi en rustig. Daarna langs een peperboerderij. Hadden we nog nooit gezien en ‘t zag er allemaal mooi uit. De bomen lijken op wijnranken, allemaal netjes geordend. We hebben daar wat korrels gekocht voor thuis.

image

image

Daarna reden we naar de noordkant van Phu Quoc vanwaar je Cambodja kan zien liggen vanuit een klein dorpje. Cambodja ligt maar 4 kilometer van Phu Qouc. Verderop hebben we aan een strandje een heerlijk fruitsapje gedronken. Het was ons te afgelegen en te stil. Er was maar één restaurantje waar je kon zitten.

Toen zij we teruggereden naar Duong Dong, het hoofdstadje, en het plaatsje waar wij nu zitten. Daar nam onze gids ons even naar een vissausfabriek en een lokale wijnwinkel, waar we ook nog wat hebben gekocht voor thuis.

Als afsluiting hebben we nog een tempel bezocht, waar je een mooi uitzicht had. Daar is ook de plek waar vissers ‘s nachts hun gebedje doen voordat ze de zee opgaan om te vissen.
image

Toen we klaar waren gaf de gids ons ook nog de tip mee om ‘s avonds eens naar de ‘nightmarket’ te gaan. Daar zijn we dus ook maar heengegaan, en hebben daar heerlijk gegeten en voor weinig. Het was daar vrij druk, en ook de plek waar veel lokale eilandbewoners gaan eten. Heerlijk en erg gezellig.

image

Vandaag hebben we weer eens een lekkere nixdoedag gepland. Heerlijk op het strand met een boekje. We gaan er extra van genieten, want morgen vliegen we weer naar Saigon. Waar als het goed is een luxe hotel op ons wacht.

Liefs, Klaas & Diane

Phu Quoc II

De afgelopen dagen hebben we niet zo veel gedaan. Gewoon lekker nixen op het strand en lekker eten. Want dat kunnen ze hier wel. Lekker eten maken. ‘s Avond kunnen we zo of via het strand of via de weg naar restaurantjes lopen. Is allemaal dichtbij. En het allemaal niet duur. Voor een warme maaltijd met wat wijntjes en fruit-juice’s betaal je zo rond de 12 euro

Vandaag hebben we een taxi genomen om eens te kijken bij het ‘mooiste’ strand van Vietnam, Bai Sao. Was wel mooi om te zien maar voor de rest was er eigenlijk niets in de buurt. De zee was daar wel een stukje wilder, bij ons huisje is ie nl lekker rustig.

image

Bai Sao

Na een lekkere lunch aldaar maar weer met de taxi teruggegaan en hebben voor de rest lekker een boekje gelezen voor ons huisje, aan het strand.

image

Uitzicht vanuit ons huisje

Morgenochtend maken we nog een privé tourtje in het noorden van ‘t eiland. Verder gaan we nog even lekker genieten.

Liefs, Klaas & Diane

Can Tho II

We zijn nu op de luchthaven van Can Tho, om 12.50 uur vertrekken we naar Phu Quoc, naar nog meer zon, zee en strand. Het is super rustig hier, er vertrekken vanaf hier maar drie vluchten. Het lijkt alsof het gebouw net nieuw is. Mooie grote ontvangsthal en super nette toiletten.

Gisteren zaten we om 5.15u al in een privé bootje, op weg naar de drijvende markten. We hadden een hele leuke gids, Linh, en ze sprak zeer goed Engels, zonder raar accent 🙂

image

Het bezoek aan de twee marktjes was zeer de moeite waard. Eerst bezochten we de grootste in de Delta, Cai Rang. Daarna de mooiste volgens kenners, Phong Dien. Deze was erg kleinschalig en zag er knus uit. We waren zowat de enige toerist en de marktkooplieden hadden amper oog voor ons.

image

image

Voor nog geen 25 cent aten we een heerlijke ananas, hij zat nog vast aan z’n handige steel. Onze gids was zo aardig om ‘m te snijden 🙂 ook aten we een appel in de vorm van een peer (een ‘waterapple’); een heerlijk ontbijtje! We zouden eigenlijk ook nog door de kleinere kanalen varen maar het water stond te laag.

image

Rond 10.30u waren we weer aan wal. Omdat het zo vroeg dag was zijn we nog even naar bed gegaan. ‘s Middags hebben we ons weer laten verwennen met een massage. Omdat ze vonden dat het buiten nog niet warm genoeg was, werden we eerst in een stoomcabine gestopt en vervolgens in de sauna. Na een verfrissende douche konden we genieten van een 90 minuten durende hotstone masssage, voor slechts 10 euro per persoon. Het was heerlijk ontspannend na al dat wandelen van de afgelopen twee weken.

Je zou verwachten dat het rond 20 uur wat rustiger zou zijn, maar gisteravond stond er een kleine file van scooters. Later bleek dat ze vanaf hun scooter na een voorstelling op straat stonden te kijken, heel bijzonder. Zo’n scooter lijkt een soort van ‘heilig’ relikwie. Alles gaat met de scooter, vervoer met 2 of 3 kinderen, of vervoeren van 10 kratten met drinken of deuren, 5 meter lange buizen, het maakt niet uit. Gewoon veel toeteren en dan gaat het goed. En dat ‘zonder’ herkenbare regels. Heel apart.

image

Het is bijna tijd om in te checken, ons volgende bericht komt dat ook van Phu Quoc.

Liefs, Klaas & Diane

Vung Tau, Cu Chi & Can Tho

Inmiddels zijn we zo’n 170 km verder en zijn we gisteravond in Can Tho aangekomen. Daar zo meer over, eerst nog onze tripjes naar Vung Tau en de Cu chi tunnels.

Maandagochtend zijn met de ferry naar Vung Tau gegaan. Onze reservering was goed doorgekomen en anderhalf waren we op het schiereiland, dat groter was dan gedacht. Toen we een foto wilden maken, kwamen we erachter dat we de SD-kaart waren vergeten. Dus moesten we eerst opzoek naar een winkel. Uiteindelijk gevonden en toen konden we verder op pad. Op ‘t eiland staat een groot Jezus beeld, net zoals die in Rio. We dachten gelezen te hebben dat we zo’n 140 treden op moesten, maar het bleken er ietsje meer te zijn… 900! Diane gaf na 1/3 de moed op, Klaas werd naar boven gestuurd om wat mooie plaatjes te schieten 🙂 verder was t eilandje niet zo bijzonder, maar wel lekker rustig.

image

‘s Avonds hebben we voor Vietnamese begrippen luxe gegeten, nl. voor zo’n 30 euro. Erg lekker en in een mooi aangekleed restaurant.

Dinsdag zijn we met een tourtje naar de Cu Chi tunnels gegaan. Met een kleine groep mensen en een grappige gids was het veel relaxter. Daar hadden we voor gekozen. De tunnels liggen ongeveer een anderhalf uur rijden van Saigon. Wat we ook wel gehoord hadden bleek het inderdaad erg toeristisch te zijn. Maar ja…. Zoiets moet je toch even zelf zien. Want het blijft toch apart dat er zoveel mensen en zo lang, soms jaren, onder de grond zaten.

image

Onze gids, Lionel

Rond 15 uur waren we weer bij het hotel. Daar hebben we nog wat geluncht. We moesten namelijk om 17 uur weer met de lokale bus naar Can Tho. Ja, druk, druk druk. Nou ja, het viel gelukkig wel mee. We zaten als enige westerling in de bus en de reisinformatie werd alleen in het Vietnamees omgeroepen. Diane kent heel goed Vietnamees dus dat was geen punt verder………. 🙂

Na drieeneenhalf uur kwamen we aan in Can Tho en werden we ontvangen door een aantal taxichauffeurs die niet konden wachten tot we in een van de taxi’s stapten. Uiteindelijk hadden we onze keuze gemaakt en niet veel later kwamen we aan in ons hotel. Onze kamer werd meteen geüpgraded naar de suite. Een hele luxe kamer met een bubbelbad op het dakterras. Helaas konden we daar maar kort van genieten, want vanmiddag moesten we naar een andere kamer. Nog altijd een prima kamer, maar helaas zonder een terras met vijver en zo.

Vandaag hebben we rondgewandeld in het dorpje, nouja dorpje… het heeft zo’n anderhalf miljoen inwoners. Als je hier even iets langer op de stoep stil blijft staan met een plattegrond in je hand denken ze meteen dat je verdwaald bent en gaan ze zeggen waar je naartoe moet. Heel aardig allemaal, maar we willen alleen maar weten of we ook de goede kant oplopen 🙂

We hebben verder vanmiddag een privé-tourtje geboekt voor morgen heel vroeg. Om 5uur komen ze ons ophalen om twee drijvende markten te bevaren. Dat wordt vroeg naar bed!

Liefs, Klaas & Diane